Typisch Oostenrijk

Onze koningin Maxima (toen nog prinses) zei al eens “dé Nederlandse identiteit bestaat niet”, hier kreeg ze onwijs veel kritiek op. Daarom is het misschien verstandig dat ik mijn mening over het typische Oostenrijk iets nuanceer. Voor de duidelijkheid: ik schrijf alleen over wat voor mij voelt als typisch Oostenrijks en ik vergelijk het dus alleen met hoe IK Nederlanders en Nederland ken. Eigenlijk is het dus nergens op gebaseerd en echt alleen mijn gevoel. Ook heb ik nog veel te weinig van heel Oostenrijk gezien en beleefd om over heel Oostenrijk te mogen praten, maar voor het gemak generaliseer ik dit keer en vertel jullie over Oostenrijk door mijn ogen. 

Als ik aan typisch Oostenrijk denk, is het eerste waar ik aan denk: ETEN. De Oostenrijksers houden van goed (en veel) eten. Kleine porties heb ik hier nog niet vaak gekregen en een boterham met kaas als lunch, dat kan natuurlijk niet! Alhoewel, als je zomers bij een alm wil lunchen, is het dan in toch wel weer heel normaal. Maar wat ik eigenlijk het opvallendste vind, is dat het beeld van typisch Oostenrijks eten eigenlijk niet veel verder gaat dan een schnitzel, kaiserschmarrn en misschien nog een sachertorte of apfelstrudel. Maar de lokale mensen eten dit allemaal helemaal niet zo vaak en graag. Wat ze wel eten? Knödel! In alle soorten en maten, van een enorme deegknödel met vanillesaus tot een spinazie-knödel met parmezaanse kaas. Daarnaast zijn ook spätzle (een soort pasta), kasnocken (een kaas-pasta-gerecht) of “bladln” met zuurkool, koolrabi of iets zoets erg populair. “Gewoon” aardappels, vlees en groente staat hier dus echt niet vaak (lees: nooit) op tafel.

 

Ja baas.

Ik vind respect voor elkaar hebben erg belangrijk! Misschien wel de basis van alle contacten die ik (wil) heb(ben). Toch heeft het zeggen van u en jij, voor mij niets met wel of geen respect voor iemand hebben te maken. Ik weet niet of dit typisch Nederlands is, of dat ik gewoon mijn eigen “normen en waarden” bedacht heb. Maar voor mij voelt het zelfs afstandelijk, onpersoonlijk en ook een beetje kil wanneer ik iemand na een lange tijd nog steeds met u aanspreek. Dus misschien heb ik zelfs wel meer respect voor je, als ik snel jij durf te zeggen.

Nou daar moet ik hier in Oostenrijk dus wel mee oppassen. U (Sie) en jij (du) zijn erg belangrijk in de Duitse taal. Ik heb wel het gevoel dat Duitsers het nog belangrijker vinden dan Oostenrijkers. Maar ook Oostenrijksers zijn er niet zomaar van gediend dat je “jij” zegt. Bij vreemden vind ik dit ergens ook nog wel logisch, het is wel beleefd om in het begin “u” te zeggen. Maar ik snap het eigenlijk niet, dat wanneer je iedere dag met elkaar werkt of elkaar ziet en de sfeer verder gewoon losjes en relaxed is, dat je elkaar dan nog altijd met “u” zou moeten aanspreken. Nouja, ik probeer er rekening mee te houden, maar wel tot op zekere hoogte en dus wel echt mezelf te blijven. Ik denk dat het er ook mee te maken heeft, dat de hiërarchie in een bedrijf bijvoorbeeld erg aanwezig is! Het is ook super normaal om constant “ja baas” en “goede morgen baas” en “dat zal ik doen baas” te zeggen. Hier kan ik nog niet helemaal aan wennen, gelukkig klinkt het in het Duits net iets liever (chef), maar ik blijf het raar vinden om het altijd maar te zeggen. Ik denk dat ik het ook gemakkelijker of minder raar zou vinden, wanneer ik in een groot bedrijf zou werken. Een bedrijf waar iedereen in pak rondloopt en een zakelijke sfeer heerst. Maar het “ja baas” en “u” is ook doodnormaal in het allerkleinste bruine café.

Vrouwen en kinderen eerst

Misschien is mijn beeld van de rol van de vrouw in Nederland wat rooskleurig, maar ik ben opgegroeid met een zelfstandige, sterke en werkende moeder. Mijn ouders zorgden echt samen voor ons, voor mijn gevoel echt 50-50. Natuurlijk is dit ook in Nederland niet altijd het geval en veel vrouwen kiezen er natuurlijk ook zelf voor om te stoppen met werken of minder te gaan werken. Als een vrouw dit zelf wil en deze keuze echt zelf maakt, dan vind ik het helemaal geweldig. MAAR ik weiger te accepteren dat er nog steeds zoveel vrouwen zijn die eigenlijk liever zelf ook zou willen werken, maar dit niet doen omdat het niet zo “hoort”. Het gaat trouwens niet alleen om het wel of niet willen en kunnen werken. Ook het hebben van je eigen leven, momentjes voor jezelf, eigen hobby’s en passies. Het kan toch niet zo zijn, dat jouw eigen leven en geluk er niet meer toe doet, zodra je een kind krijgt? Voordat ik echt feministisch over de top word, stop ik er nu maar mee. Ik heb zelfs een tijdje echt een hekel gehad aan feministen, ik vond dat veel vrouwen het gewoon overdreven. Er zijn namelijk wel gewoon verschillen tussen mannen en vrouwen en dat is ook goed en mooi, dus ik vind niet dat we dat hoeven te ontkennen.

Voordat ik echt teveel afdwaal, zal ik weer terug naar Oostenrijk gaan. Want wat ik eigenlijk wilde zeggen, is dat ik wel echt het gevoel heb, dat de emancipatie nog wel ietsje achterloopt in vergelijking met Nederland. Ik woon natuurlijk wel in een klein dorpje en niet in de stad, want daar is het wel weer een ander verhaal geloof ik. Maar hier is het dus wel heel normaal om 2 jaar met zwangerschapsverlof te gaan en daarna ook alleen deeltijd ergens weer te gaan werken op een functie die deeltijd te doen is en dus misschien wel erg onder het niveau van wat je eigenlijk zou willen en kunnen.

Ik heb daarnaast ook het gevoel dat de algemene rol van de vrouw nog als iets lager wordt gezien dan die van de man, dus niet alleen als het om kinderen gaat. Je moet je zelf (zeker in het bedrijfsleven) veel meer bewijzen om het respect te krijgen dat je verdiend, dan een mannelijke collega. Maar misschien is dit ook gewoon mijn eigen onzekerheid, dat weet ik natuurlijk niet. Daarnaast is dit in Nederland misschien ook nog wel zo en misschien veroorzaken “wij vrouwen” dit ook zelf wel voor een groot deel?

 

Prachtige bloemen

Terug naar iets positiefs, want misschien vraag je je ondertussen bijna af waarom ik eigenlijk naar Oostenrijk ben verhuisd (nee hoor, zo erg is het niet). Mijn kleine ergernissen wegen echt niet op tegen de rust, schoonheid en avonturen die ik hier heb gevonden. Over het prachtige berglandschap hoef ik geloof ik niets uit te leggen, wie kan hier nou niet van genieten? Zeker het gevoel van “I’m on top of the world” boven op de berg, is voor mij onbetaalbaar.

Daarnaast zijn er ook kleine mooie dingen, zoals de prachtige bloemen op de mooie houten balkons. Echt overal zijn de balkons mooi versierd met kleurrijke, schitterende bloemen.

Ook valt er in de bergen altijd wel iets te beleven. Van heerlijke skidagen in de winter tot canyoning in de zomer. Zelfs een saaie wandeling is hier niet meer saai door de prachtige en uitdagende omgeving.

 

Tradities 

Wat voor mij ook typisch Oostenrijk is, zijn de vele tradities. Neem bijvoorbeeld de tradities rondom een bruiloft. Ieder klein dorpje heeft eigen tradities, 10 km verderop zijn de tradities soms alweer helemaal anders, maar ze zijn daarom niet minder heilig. Alles moet natuurlijk precies volgens traditie gevierd worden! Over heilig gesproken, ook de katholieke kerk is hier een soort van traditie. Ik ben zelf niet katholiek opgegroeid, dus ken alle gebruiken en gewoonten niet, en ik moest er dus ook wel even aan wennen. Het was voor mij bijvoorbeeld ook helemaal nieuw om bij een doop, een begrafenis, een communie en alle andere gelovige gebeurtenissen, ook gelijk veel te eten en vooral te drinken. Iemand heeft me wel eens verteld dat naast iedere katholieke kerk een café te vinden is, en dat is hier zeker waar.

Nog een traditie of gewoonte die me te binnen schiet, is de “Firstbaum”. Bij het bouwen van een huis, is het gebruikelijk om zodra het dak erop zit, een boom op de nok van het dak te plaatsen. Iedereen heeft dan 24 uur de tijd om deze boom te stelen. Als het iemand lukt om de boom van het dak te stelen, moet de huiseigenaar diegene trakteren op een middag of avond met hapjes en drankjes.

Ook de traditionele kleding (lederhosen en dirndl) is typisch Oostenrijk. En wat dacht je van sinterklaas? Sinterklaas is hier niet zo aardig als in Nederland, naja sinterklaas eigenlijk wel, maar zijn vrienden “de krampussen” zijn echt gemene beesten (doodeng!! – niet overdreven).

Ik kan nog wel even doorgaan, maar voor nu is het even genoeg. Andere tradities en typisch Oostenrijkse dingen, ervaar je in mijn blogs en op Instagram. Wat is voor jou typisch Oostenrijks? Of misschien ook typisch Nederlands? Laat je reactie hieronder achter en laat het me weten.

Laat je reactie achter!

2 Reacties

  1. Hele leuke leuke blog! En ja alles is inderdaad typisch Oostenrijks wat je omschrijft! Zo grappig die herkenning. Ga zo door 🙂

    Antwoord
  2. bedankt voor deze informatie 🙂

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Inspirerende ontdekkingsreis

Lees alles over mijn avonturen in Oostenrijk!

9 Tips om te genieten

9 Tips om echt van je leven te genieten Een ontdekkingsreis op zoek naar geluk is lang niet altijd zo gemakkelijk. Sinds ik me meer met dit thema ben bezig gehouden, kwam ik er ook achter dat dingen vaak zo zwaar gemaakt worden. Alles wat we doen, moet een diepere...

Lees meer

Mijn lessen geleerd als ondernemer

Mijn lessen geleerd als ondernemer Sinds januari 2018 ben ik officieel ingeschreven bij de Oostenrijkse Kamer van Koophandel, "de Wirtschaftskammer". Ik doe het "maar" deeltijd, naast mijn baan als marketeer en vormgever in een geweldig hotel. Bij het starten van een...

Lees meer

Instagram

Ik ben een Instagram-lover en deel mijn avonturen op Instagram en in mijn Insta-stories. Neem een kijkje op mijn profiel @dutchgirlinaustira als je benieuwd bent.

  • Ken je dat gevoel dat je aan de ene kant
  • Ben jij aan het werk vandaag? Vandaag zou de laatste
  • Ken je dat? Het ene moment barst je van de
  • Ken je dat verhaal van die loodgieter? Daar waar de
  • Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg
  • Een nieuwe week betekent nieuwe kansen om nieuwe ideen aan
  • Mijn vriendinnen van losenlippig hebben weer iets heerlijks bedacht! Een
  • Waar ben ik achter de schermen allemaal mee bezig op
  • Fijne kerst!! Frohe Weihnachten!! Merry Christmas!!